“Een boodschap voor Magdalena”

In eeuwige rust lig ik nu in jouw warme armen
Mijn hoofd liggend op jouw schouders
En door jouw sterke maar zorgende handen die om mij heen zijn geslagen,
Voel ik me veilig.
Kun je wat minder hard lachen;
En met je vrienden wat zachter praten,
Want je maakt me wakker!

Één hand heb ik op je rug
en één hand op je borst;
De zachtste plek ter aarde.
Alsof ik op witte wolken
Aan het rollen ben;
En tussen de heerlijke geur van de bloemen van God,
Lig ik.

Ik waarschuw je nu alvast:
Als ik wakker word,
Zal ik vanuit mijn zachte, warme bed eten;
Zonder me te bewegen.
Leg het kleed onder je borsten
En geef bevel dat er geserveerd mag worden,
Voor de altijd hongerige gast!

Elke avond;
Brengen jouw slaapliedjes,
- Mysterieuze symfonieën -
Mij in slaap.
En elke ochtend,
Zittend op de zonneschijn,
Schijn ik op jouw mooie gezicht.
En meegaand met de bries,
Streel ik jouw haren;
Tot de tijd dat je wakker bent;
Zal jouw eerste, lieve glimlach
Ervoor zorgen dat ik de zoete smaak van het leven proef;
En jouw eerste kus
Zorgt voor een start van mijn nieuwe dag.

Onthoud:
Zonder jouw zelfgesmeerde boterhammen
Ga ik niet naar school;
Zonder jouw kusjes en cadeau’s
Laat ik jou mijn rapport niet zien.

 

Hoor je me?
Waneer jij eten opschept
Dek ik nog steeds de tafel.
Ik beloof het niet;
Maar misschien zal ik vanavond ook de afwas doen!
Niet boos worden;
Als ik jou niet je favoriete tv-serie laat kijken,
Vanavond is een basketbal wedstrijd!

Laat me met mijn kleine handjes
De winkelwagen voortduwen,
Met jouw handen steunend op mijn handjes.
Ik weet dat je het leuk vindt,
Als ik mijn favoriete yoghurt
Zelf uit de winkelschappen pak.

Is het zo
Dat ik je zelfs één tel alleen heb gelaten?
Zag je toen in de rechtbank
Hoe ik de verdediging voor jouw heb overgenomen?
En toen ik jouw woede en gegil
Op de rechters heb geuit;
En toen jij met een opgeheven kin als winnaar,
De rechtbank achter je liet!

En vandaag,
Zelfs nu;
Met deze Iraanse collega,
Moet je zachtjes praten;
Want zie je niet dat ik weer in jouw armen
In slaap ben gevallen?
Laat haar mij niet kussen,
Want haar tranen op mijn gezicht
Zullen mij wakker maken.

Langzamerhand begint je pauze,
En zal ik uit je borsten drinken,
En mijn buikje vol hebben......

***

Mam,
He mijn mooie mama;
Genoeg getreurd,
Lach tenminste op de foto van het interview;
Ik weet niet meer wat ik aan moet met jouw tranen en verdriet!!
Sta op van mijn graf,
Dit is het verzoek van jouw lieve Remco...
Lach vanaf nu!

Ebram juni ’08

   
Enlish version of the site