Verloop van het Hoger beroep 30-06-2009
Omdat de psychiater van mening is en dit ook in haar beroepschrift beschrijft dat”
HET NIET ONDERZOEKEN VAN REMCO – NIET ERNSTIG NALATIG IS
spant de psychiater een hoger beroep aan.

In de rechtbank Den Haag
De voorzitter begint met het op gemak stellen van de psychiater.
“Ik heb gelezen”, geeft de voorzitter aan, “dat u in Zwolle de zitting niet als prettig hebt ervaren.” Als ik de woorden van de voorzitter hoor, kan ik mij nog herinneren dat ik van mijn stoel viel toen ik deze klacht over de behandeling in de rechtszaal te Zwolle in het beroepschrift van de psychiater las. Er stond: ‘de psychiater geeft aan dat de zitting zeer langdurig was en zij indringend door de leden van het tuchtcollege te Zwolle is ondervraagd. Dat is vanzelfsprekend hun goed recht, maar appellante heeft de zitting door de kritische wijze waarop zij tegemoet werd getreden als moeizaam ervaren.’
Ongelooflijk zo’n klacht, dacht ik ook nog. Het is toch logisch dat een psychiater die zoveel nalatigheden laat zien, kritisch wordt ondervraagd? Waarom zit het college hier anders?
De voorzitter vraagt aan de advocaat van de psychiater of zij haar verhaal wil doen. Ik heb niets op papier gezet, geeft de advocaat aan en leest een paar punten op.

Na een paar tellen richt de voorzitter van het college zich tot mij. Uit mijn werktas haal ik zo’n 15 readers met de pleitnota’s en geef alle aanwezigen van het tuchtcollege, de groep mensen van de psychiater en haar advocaat een exemplaar. Het zijn de pleitnota’s waar ik avonden en avonden en weekenden aan heb gewerkt om er zeker van te zijn dat ik de nalatigheden nog eens goed op een rijtje zet en hiernaast óók de nieuw gemelde nalatigheden die de psychiater in haar beroepschrift ter verdediging aangeeft. Het zijn gegevens die behandeld zijn in de rechtbank te Zwolle en duidelijk laten zien hoe nalatig de psychiater is geweest.

Al lezend probeer ik ook nog uit te leggen wat ik schokkend blijf vinden bij deze psychiater.
“Wat mij zeer stoort en pijn doet”, geef ik aan, “is het feit dat Remco nog even een schop na krijgt. De opmerkingen ’gezien zijn lichamelijke presentatie, het is zinloos, komt niets van terecht’ heb ik al afschuwelijk gevonden, maar om na bijna 3 jaar in dit verslag te lezen dat de psychiater aangeeft dat het nog maar de vraag was of zij Remco wel had kunnen helpen ‘gezien zijn gedrag’ doelt de psychiater erop dat Remco tijdens de 9 maanden afspraken heeft gemist. De psychiater weet toch uit het autopsierapport dat Remco maandenlang met een dodelijk ziek lichaam naar het RIAGG is gegaan? Dat hij een afspraak had gemist, was niet veroorzaakt door zijn gedrag, maar een dodelijk ziek lichaam zat hem dwars! Dat vind ik echt een schop na”, geef ik aan, terwijl ik mijn emoties zoveel als mogelijk probeer te bedwingen.

De advocaat van de psychiater had geen vragen, maar geeft nog even aan na mijn uitleg dat Remco dodelijk ziek was: “Ik heb het geteld, Remco is aantal keer niet geweest.”
Met ongeloof en een bijna openvallende mond kijk ik naar de advocaat die met haar gezicht de andere kant op kijkt en mijn reactie niet ziet. Hoe is het mogelijk? denk ik. Ik leg net uit dat deze jongen dodelijk ziek was en nu heeft deze advocaat het weer over de keren dat hij niet geweest is! Waarom meldt zij niet hoe vaak hij wél geweest is met zijn suikergehalte van 74 en dichtgeslibde aderen? Het was de begeleider van Meerzicht zelf die aangaf: “Hij komt consequent.” De klachtencommissie geeft in haar uitgebreide vooronderzoek de vele keren aan dat Remco wél is geweest, buiten dat de advocaat vergeet te melden dat er ook afspraken bij Meerzicht niet goed waren gepland, dat Remco er voor niets naar toe ging, omdat de arts er dan niet was. Waarom noemt zij in Remco’s situatie niet de keren dat hij wel is geweest? Ik kan dit ook zelf terugvinden in de notities van Meerzicht tijdens de gesprekken met zijn begeleider. Ik begrijp deze reacties van de psychiater en de advocaat niet, het was toch niet alleen mijn zoon, maar óók haar cliënt! Hem nu nog de grond in trappen, alles ter verdediging van jezelf???

“Na twee maanden zou ik de uitslag toegestuurd krijgen.”, deelt de voorzitter mee
Wat verbouwereerd over het feit dat de zaak in hoger beroep in zo’n snel tempo was afgerond, liep ik naar buiten. De voorzitter had geheel gelijk toen hij de psychiater aan het begin van de zitting op haar gemak stelde. De vraagstelling bleef bij het stellen van drie korte vragen aan de psychiater. Doorvragen zoals dit in de rechtbank in Zwolle heeft plaatsgevonden, was hier duidelijk niet aan de orde. Maar goed het ging hier eigenlijk om een voortzetting van de rechtszaak in eerste aanleg; de rechtszaak te Zwolle. Nieuwe feiten worden niet meer meegenomen en de feiten zijn duidelijk.

Het worden nu weer weken van onzekerheid…wachten op de uitslag van het hogerberoep.

   
Enlish version of the site