MEER INHOUDELIJKE INFORMATIE OVER DE TUCHTZAAK 2008

  • Het onderzoek; schriftelijke reactie van de psychiater naar de rechtbank
    Tijdens het onderzoek geeft de psychiater in een brief aan dat Remco ZELF had moeten aangeven dat hij zich niet goed voelde.
    Als voorbeeld haalde de psychiater aan dat als je een’ bobbeltje in je borst’ hebt, dit zelf moet melden, want dat kan een arts niet weten. Afschuwelijk zo’n reactie, want we hadden het niet over een ‘onzichtbaar’ bobbeltje waar Remco last van had, maar het ging om een jonge man die zichtbaar MORBIDE OBESITAS had. Ik denk dat ieder wel weet dat je de tv niet kunt aanzetten zonder dat je op een afvalprogramma gezondheidsprogramma’s terechtkomt. In het nieuws berichten over scholen die ook kijken ‘hoe’ zij kinderen/jonge mensen kunnen wijzen op gezond eten/sporten, nog maar te zwijgen over de postbus 51 spotjes waarin wij als burgers erop worden geattendeerd dat overgewicht gevaarlijk kan zijn voor de gezondheid. Met regelmaat wordt er opgewezen dat de kans op hart, vaatziekte, diabetisch op de loer liggen, en in Remco’s situatie ging het niet over wat overgewicht of obsitas maar over Morbide obesitas. ( een gevaarlijk overgewicht)
  • In de vergelijking vergeet de psychiater dat het bij Remco niet alleen ging om het zichtbare aspect, maar om GEMELDE signalen van Remco zelf; ik denk dat ik depressief ben, ik leef tussen de pizza en etensresten; verwaarloos mijzelf en omgeving, zit de hele dat achter het raam te staren, ben niet actief leef geïsoleerd en al deze gegevens zijn OOK nog gemeld door de huis begeleider van Remco aan het RIAGG.
    Een reactie dat Remco, die gewoon dodelijk ziek was maar duidelijk signalen heeft afgegeven (zijn morbide obisitas was al een signaal opzich dat er wel degelijk behoorlijk wat mis was) vergeleken wordt met het feit dat als je een bobbeltje in je borst hebt je dit zelf moet melden, vind ik meer dan schokkend. Deze reactie heeft mij diep geraakt. Van een arts mag je toch verwachten dat die een signaleringsfunctie heeft, helemaal als OOK het eigen team die ongerustheid naar Remco WEL had en de psychiater heeft verzocht om Remco lichamelijk te laten onderzoeken op diabetisch en schildklier. De kans dat Remco nu dan in leven was geweest, is aanwezig!
    Helaas weten we het antwoord van de psychiater mw. H.
    Ik heb hem (ondanks advies van mijn eigen team niet onderzocht of te wel: “IK HEB HET NIET OVERWOGEN”
  • Autopsie rapport
    Het is duidelijk dat Remco is overleden aan het feit dat drie van zijn kansslagaders waren dichtgeslibd door de symptomen van zijn morbide obesitas, het overeten.
    Remco had een suikergehalte van 74 (gezond mens tussen de 4 en 6)
    Doordat Remco niet is behandeld aan zijn diabetisch waren ook andere organen aangetast.
  • Omdat de risico’s, die bekend zijn bij een ziekte als Morbide Obesitas, niet zijn onderkend en de psychiater een lichamelijk onderzoek niet noodzakelijk achtte, waren Remco’s organen ook vergroot. In het autopsie staat te lezen dat bepaalde organen, buiten zijn hart, waren vervet door de Morbide Obesitas
  • Het trieste report laat zien dat Remco zeer ziek was en acuut medische hulp nodig had!

Medisch dossier: afwezigheid van belangrijke gegevens

  • Wat mij in het medisch dossier opvalt, is het niet vermelden van belangrijke cruciale
    gegevens, die volgens mij, (ben zelf hulpverlener) wel vermeldt hadden moeten staan.
  • Wat duidelijk wordt dat de psychiater mw. H. reeds in begin van Remco’s
    melding bij het RIAGG op de hoogte wordt gesteld van haar cliënt. Dit is een belangrijk gegeven omdat in een reactie van de psychiater zij aangeeft Remco zelf maar 2 keer te hebben gezien
  • Echter dit is een werkwijze bij het RIAGG; patiënten worden eerst door
    verpleegkundige van het crisisteam en behandelteam gezien. Wel is het zo dat er altijd met de zaken in het behandel overleg wordt besproken met de verantwoordelijke. De psychiater mw. H. was verantwoordelijke. Haar stem in zaken is belangrijk. Dit is duidelijk geworden in het feit dat haar team gevraagd heeft om Remco lichamelijk te onderzoeken op diabetisch en schildklier, deze vraag komt niet uit niets, ook het team moet zich zorgen hebben gemaakt. De psychiater vond dit niet nodig, dus dan gebeurd blijkbaar ook niet. De functie van de psychiater als eindverantwoordelijke is in deze dus duidelijk zeer groot, al ga ik er toch ook van uit dat de psychiater het advies van haar behandelteam serieus neemt.
  • Afwezigheid van gegevens: het feit dat Remco (in mij bijzijn) bij de verpleegkundige dhr S. aangeeft te denken dat hij denkt depressief te zijn, staat niet vermeldt in het dossier. Belangrijk gegeven want dit betekent dat REMCO wel degelijk een signaal aangeeft dat hij voelt dat het niet goed met hem gaat, terwijl men blijft aangeven dat Remco niet heeft aangeven iets te mankeren.
  • Niet in het dossier kan ik terug vinden dat ik in dit gesprek als moeder heb gemeld dat zowel vader, rond de leeftijd van Remco elektroshocks en medicatie heeft gehad en een half jaar opgenomen is wegens depressie. Dat mijn zus 24 jaar medicatie slikt tegen depressie en andere familieleden opgenomen zijn geweest wegens depressies, belangrijk gegeven omdat dit het genetisch aspect van twee kanten bij Remco laat zien. Men ontkent op dit moment dat Remco niet depressief zou zijn, ondanks dat een eerdere psychiater, heeft aangeven dat Remco lijdt aan recidiverende depressie.
  • Niet in het dossier staat vermeldt dat Kwintes de hulpverleningsorganisatie die Remco thuis begeleidde, heeft aangeven dat mocht Remco uit het oog raken, zij verzoeken om hen te benaderen, zodat zij weer contact kunnen zoeken met Remco. Het is hen eerder gelukt om bij Remco binnen te komen en hem mee te nemen naar het RIAGG voor “”hulp”””.
  • Niet in het dossier staat vermeldt dat in augustus Kwintes heeft gemeld dat Remco
    geen thuis begeleiding meer wil. Dit is belangrijk omdat de psychiater in januari 2006 haar begeleidsplan nog baseert op het feit dat Remco nog begeleiding krijgt van het RIAGG, terwijl op dat moment Remco reeds VIJF MAANDEN reeds geen thuis begeleiding meer krijgt. Dus het behandelplan is gebaseerd op verkeerde gegevens.
  • Uiteraard houdt het RIAGG al die maanden wel mondeling overleg en is dit gemeld, want dit blijkt uit de schriftelijke reactie van de psychiater, dat zij wel op de hoogte was - echter deze belangrijke gegevens kan ik niet terug vinden.(zie onder)
  • Het niet geven van medicatie
    In het begin van de behandeling van Remco bij het RIAGG, ben ik mee geweest naar het RIAGG. Hier werd Remco de vraag gesteld’ Remco wat denk je dat je zelf hebt” Ik denk, gaf Remco aan dat ik depressief ben. Van binnen kon ik wel springen – dit betekende dat Remco ERKENDE dat er wel degelijk iets met hem aan de hand was.
    Ondanks dat Remco niet wilde dat ik mij als maatschappelijkwerker gedroeg; hem ging vertellen wat hij nu het beste kon doen (logisch als je als jong volwassen ziet dat het je niet lukt je zelf te verzorgen, dat tast je waardigheid aan een moeder die zich er dan ook mee bemoeit is niet de bedoeling) Toch heb ik de thuisbegeleider van Remco gebeld en aangeven, “Remco heeft erkend dat hij ziek is; wilt u met hem gesprekken houden over medicatie, mogelijk dat met een klein aanpassingstofje, Remco weer beter zal kunne funictioneren en ook weer een start kan maken, want depressies zit zowel in bij Remco’s vader als in mijn famlie. De begeleidster mw. S. heeft dit gedaan en IN BIJZIJN VAN HAAR heeft remco bij het RIAGG aangeven, dat hij openstaat voor medicatie. (dit was in augustus – 7 maanden VOOR Remco’s dood!!

Reactie psychiater op medicatie

  • In een schriftelijke reactie van de psychiater, schrijft zij dat zij geen noodzaak (ondanks verzoek van eigen team) om Remco lichamelijk te onderzoeken, maar dat zij Remco wel had onderzocht als zij hem medicatie had gegeven. Maar helaas heeft zij dit (ondanks advies van eerdere psychiater) niet gedaan; de psychiater gaf aan”niet zo voor medicatie te zijn.
  • Dit raakt mij zeer, want het houdt in, dat toen ik verzocht als moeder om te kijken of Remco aan de medicatie wilde en Remco dit na een gesprek met zijn thuisbegeleider dit later in bijzijn van haar bij het RIAGG aangaf hiervoor open te staan, hij dus in augustus (RUIM HALF JAAR VOOR ZIJN DOOD) WEL een lichamelijk onderzoek zou hebben gehad.
  • Wat duidelijk wordt is dat er cruciale momenten zijn geweest waarbij Remco leven bespaard had kunnen worden:
    - Het geven van medicatie en hierbij een lichamelijk onderzoek.
    - Ingaan op het advies van eigen team en hiermee een lichamelijk onderzoek
    - Bij het uitzicht raken, Kwintes weer inschakelen, zij hadden op dat moment kunnen constateren ‘hoe’ ernstig de situatie was van Remco, want na zijn dood werd zeer zichtbaar in zijn appartement ‘hoe’ slecht hij nog voor zichzelf heeft kunnen zorgen en dit was afschuwelijk om te zien.
    - En blijft staan de vele momenten dat de psychiater op de hoogte is gesteld door het team en haar eigen contacten met Remco waarbij zij als professioneel, als arts had kunnen handelen in het zichtbaar zien van Remco’s morbide obesitas.

REMCO WORDT AFGESCHREVEN

  • Een zeer afschuwelijke. Pijnlijke ontdekking tijdens het lezen van de stukken
    is, dat Remco, gewoon bij het RIAGG wordt afgeschreven.
  • Kwintes geeft in augustus aan dat Remco geen thuis begeleiding meer wil van
    Kwintes.
  • De verpleegkundige dhr. S. geeft aan dat zij Remco goed in beeld hebben, want hij
    komt CONSEQUENT. (Op dat moment is Remco al erg ziek, maar blijft op zijn fiets, met zijn totaal dichtgeslibde slagaderen en hoge suiker (waarschijnlijk ook hoge bloeddruk) naar RIAGG gaan, zoals hij zelf aan gaf bij het RIAGG, om beter te worden
  • Kwintes deelt RIAGG mee, mocht Remco toch uit het oog worden verloren, schakel ons in, dan gaan wij weer naar Remco toe.
  • Remco belt mij en meldt dat hij bij het RIAGG is geweest en men heeft aangeven dat hij NIET depressief is, hij is hiervan in de war. Maar wat hij dan wel heeft, dat is hem niet verteld. Wel is hem geadviseerd om in een groep therapie te volgen. Remco die zelf ziet dat hij zich lichamelijk verwaarloost, zich schaamt voor zijn gewicht, zeer geïsoleerd leeft (geen mensen binnen laat) wordt nu gevraagd in een groep begeleiding te gaan volgen.
  • • Remco geeft heel terecht aan wel één op één dus gesprekken met een therapeut te willen. ( Dit werd trouwens ook in een advies van een vorige psychiater die Remco WEL recidiverend depressief vond en adviseerde dat Remco psychotherapie en medicatie zou krijgen. Zoals bekend is er geen medicatie gegeven – antwoord psychiater; “daar ben ik niet zo voor”.
  • Remco gaat de laatste twee keer na deze teleurstelling, ziek als hij is en niet begrijpend wat hij dan wel heeft, niet naar het RIAGG.
  • NA REMCO’S DOOD vind ik een ongeopende brief bij Remco van het RIAGG.
  • In deze brief staat REMCO JE BENT NIET GEKOMEN OP JE AFSPRAAK ALS JE NIET REAGEERT DAN SCHRIJVEN WIJ JE UIT!!
  • Op de vraag van mijn juridisch adviseur waarom Kwintes niet is benaderd nadat Remco uit het oog raakte is het antwoord van de psychiater; dit heeft te maken met Privacy – dat doen wij niet. ( en dit is onjuist)
  • Ik heb contact met de Kwintes opgenomen hoe dit nu zit want de begeleidster is bij vele gesprekken geweest, heeft RIAGG op de hoogte gesteld van vorderingen en situatie van Remco, en dit vond Remco allemaal goed.
  • Het antwoord van Kwintes is, dat men wel degelijk samen werkt met het RIAGG en dat zij wel normaliter worden ingeschakeld dit in het belang van de patiënt.
  • Verder is het vreemd als de psychiater wel een brief stuurt naar de huisarts die Remco jaren niet heeft gezien, maar niet naar de instantie met wie er de afgelopen maanden een samenwerking is geweest. Als het om privacy zou gaan waarom wel een brief naar een arts die hem jaren niet heeft gezien.
  • Wat mij heel erg raakt in deze manier van handelen is. Er is een arts, die weet dat er een jongen, men denkt zelf dat hij zou kunnen lijden aan schizofrene (medisch dossier) de arts weet dat hij tussen de pizza- etensresten leeft, dat hij zichzelf en zijn omgeving verwaarloost, dat hij de hele dag achter het raam zit te staren, niemand meer toelaat; totaal geisoleerd leeft, zichtbaar weet men dat hij lijdt aan Morbide Obesitas (denk even aan het behandelteam dat een lichamelijk onderzoek adviseerde) de arts weet dus ook dat er een jongen is die een hoge kans heeft op hart, vaatziekte en diabetisch.
  • En als zo’n jonge die psychisch en lichamelijk duidelijk niet gezond is, en niet meer lijkt te kunnen komen op het bezoek, schakelt men niet zoals door Kwintes is aangeven om hen in te schakelen, raakt Remco uitzicht. MAAR LAAT HEM STIKKEN – OMDAT, ZEGT MEN NU, PRIVACY REDENEN.
  • Dit raakt mij diep en doet mij veel pijn, want gaan wij zo om met mensen zoals Remco die door psychische en lichamelijk situaties niet meer zelf goed kunnen aangeven wat er met hen aan de hand is. Remco heeft in zijn situatie, ziek als hij was, 9 maanden RIAGG bezocht, hij wilde beter worden gaf hij zelf aan, hij heeft gemeld ik denk dat ik depressief ben en hij heeft verteld hoe hij leefde, men was op de hoogte en als hij dan niet komt, dan is er geen zorg meer maar schrijven we hem af. Remco, stond er in de brief die ik na zijn dood vond. ALS JE NIET REAGEERT, SCHRIJVEN WIJ JE UIT. REMCO IS AFGESCHREVEN – MET GEVOLG ZIJN DOOD
  • En als moeder raakt dit je heel diep.

 

naar boven

   
Enlish version of the site